Mounjaro 7,5mg Kwikpen Opl Inj Voorgev.pen 0,6ml

4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik Acute pancreatitis Tirzepatide is niet onderzocht bij patiënten met een voorgeschiedenis van pancreatitis en moet bij deze patiënten met voorzichtigheid worden gebruikt. Acute pancreatitis is gemeld bij patiënten die met tirzepatide werden behandeld. Patiënten moeten worden geïnformeerd over de symptomen van acute pancreatitis. Als pancreatitis wordt vermoed, moet de behandeling met tirzepatide worden stopgezet. Als de diagnose pancreatitis wordt bevestigd, mag behandeling met tirzepatide niet opnieuw worden gestart. Bij afwezigheid van andere tekenen en symptomen van acute pancreatitis zijn verhogingen van pancreasenzymen alleen niet voorspellend voor acute pancreatitis (zie rubriek 4.8). Hypoglykemie Patiënten die tirzepatide krijgen in combinatie met een insulinesecretagoog (bijvoorbeeld een sulfonylureumderivaat) of insuline, kunnen een verhoogd risico hebben op hypoglykemie. Het risico op hypoglykemie kan worden verlaagd door een dosisverlaging van de insulinesecretagoog of insuline (zie rubriek 4.2 en 4.8). Gastro-intestinale effecten Tirzepatide gaat gepaard met gastro-intestinale bijwerkingen, waaronder nausea, braken en diarree (zie rubriek 4.8). Deze bijwerkingen kunnen leiden tot dehydratie, dat kan leiden tot een verslechtering van de nierfunctie, waaronder acuut nierfalen. Patiënten die met tirzepatide worden behandeld, moeten worden geïnformeerd over het mogelijke risico op uitdroging, als gevolg van gastro-intestinale bijwerkingen. Tevens moeten patiënten voorzorgsmaatregelen nemen om vochtdepletie en elektrolytstoornissen te voorkomen. Dit moet met name overwogen worden bij ouderen, die mogelijk gevoeliger zijn voor dergelijke complicaties. Ernstige gastro-intestinale ziekte Tirzepatide is niet onderzocht bij patiënten met ernstige gastro-intestinale ziekte, waaronder ernstige gastroparese. Tirzepatide moet bij deze patiënten met voorzichtigheid worden gebruikt. Diabetische retinopathie Tirzepatide is niet onderzocht bij patiënten met niet-proliferatieve diabetische retinopathie die acute behandeling nodig hadden, proliferatieve diabetische retinopathie of diabetisch macula-oedeem, en dient onder adequate monitoring en met voorzichtigheid te worden gebruikt bij deze patiënten. Aspiratie in verband met algemene anesthesie of diepe sedatie Er zijn gevallen van pulmonale aspiratie gemeld bij patiënten die GLP-1-receptoragonisten toegediend kregen tijdens algehele anesthesie of diepe sedatie. Daarom moet rekening worden gehouden met het verhoogde risico op residuale maaginhoud als gevolg van vertraagde maaglediging (zie rubriek 4.8) alvorens over te gaan tot procedures met algemene anesthesie of diepe sedatie. Natrium Dit middel bevat minder dan 1 mmol natrium (23 mg) per dosis, dat wil zeggen dat het in wezen 'natriumvrij' is. Benzylalcohol Dit middel bevat 5,4 mg benzylalcohol in elke dosis van 0,6 ml van de Mounjaro KwikPen.

4.1 Therapeutische indicaties Diabetes mellitus type 2 Mounjaro is geïndiceerd voor de behandeling van volwassenen, adolescenten en kinderen van 10 jaar en ouder met onvoldoende gereguleerde diabetes mellitus type 2, als aanvulling op dieet en lichaamsbeweging • als monotherapie wanneer metformine ongeschikt wordt geacht vanwege intolerantie of contra�indicaties • in aanvulling op andere geneesmiddelen voor de behandeling van diabetes. Voor studieresultaten met betrekking tot combinaties, effecten op glykemische controle en de onderzochte populaties, zie rubriek 4.4, 4.5 en 5.1. Gewichtsbeheersing Mounjaro is geïndiceerd als aanvulling op een caloriearm dieet en verhoogde lichamelijke activiteit ten behoeve van gewichtsbeheersing, inclusief gewichtsverlies en gewichtsbehoud, bij volwassenen met een aanvankelijke Body Mass Index (BMI) van • ≥ 30 kg/m2 (obesitas) of • ≥ 27 kg/m2 tot < 30 kg/m2 (overgewicht) die ten minste één gewichtsgerelateerde comorbide aandoening hebben (bijv. hypertensie, dyslipidemie, obstructieve slaapapneu, hart- en vaatziekten, prediabetes of diabetes mellitus type 2). Voor onderzoeksresultaten met betrekking tot obstructieve slaapapneu (OSA) en hartfalen met behouden ejectiefractie (HFpEF), zie rubriek 5.1.

4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie Tirzepatide vertraagt de maaglediging en kan daardoor de snelheid van absorptie van gelijktijdig toegediende orale geneesmiddelen beïnvloeden. Dit effect, resulterend in een verlaagde Cmax en een vertraagde tmax, is het meest uitgesproken op het moment dat de behandeling met tirzepatide wordt gestart. Op basis van de resultaten van een studie met paracetamol, dat als modelgeneesmiddel werd gebruikt om het effect van tirzepatide op de maaglediging te evalueren, zijn er naar verwachting geen dosisaanpassingen nodig van de meest gelijktijdig toegediende orale geneesmiddelen. Het wordt echter aanbevolen om patiënten die orale geneesmiddelen met een smalle therapeutische index gebruiken (bijv. warfarine, digoxine) te monitoren, vooral bij het starten van de tirzepatidebehandeling en na dosisverhoging. Het risico van een vertraagd effect moet ook worden overwogen bij orale geneesmiddelen waarbij een snel optreden van effect van belang is. Paracetamol Na een enkelvoudige dosis tirzepatide van 5 mg was de maximale plasmaconcentratie (Cmax) van paracetamol met 50% verlaagd en de mediaan (tmax) 1 uur vertraagd. Het effect van tirzepatide op de orale absorptie van paracetamol is dosis- en tijdsafhankelijk. Bij lage doses (0,5 en 1,5 mg) was er slechts een kleine verandering in de blootstelling aan paracetamol. Na vier opeenvolgende wekelijkse doses tirzepatide (5/5/8/10 mg) werd geen effect op de Cmax en tmax van paracetamol waargenomen. De totale blootstelling (AUC) werd niet beïnvloed. Bij gelijktijdige toediening met tirzepatide is geen dosisaanpassing van paracetamol nodig. Orale anticonceptiva Toediening van een oraal combinatieanticonceptivum (0,035 mg ethinylestradiol plus 0,25 mg norgestimaat, een prodrug van norelgestromin) in aanwezigheid van een enkele dosis tirzepatide (5 mg) resulteerde in een verlaging van de Cmax en de oppervlakte onder de curve (AUC) van het orale anticonceptiemiddel. De Cmax van ethinylestradiol was verlaagd met 59% en de AUC met 20% met een vertraging van de tmax van 4 uur. De Cmax van norelgestromin was met 55% verlaagd en de AUC met 23% met een vertraging van de tmax van 4,5 uur. De Cmax van norgestimaat was verlaagd met 66% en de AUC met 20% met een vertraging van de tmax van 2,5 uur. Deze verminderde blootstelling na een enkele dosis tirzepatide wordt niet als klinisch relevant beschouwd. Er is geen dosisaanpassing van orale anticonceptiva nodig.

Samenvatting van veiligheidsprofiel In 13 voltooide fase 3-studies werden 8.522 volwassen patiënten blootgesteld aan tirzepatide alleen of in combinatie met andere glucoseverlagende geneesmiddelen. De meest frequent gemelde bijwerkingen waren maagdarmstelselaandoeningen en deze reacties waren meestal licht of matig van ernst. De incidenties van nausea, diarree en braken waren hoger tijdens de dosisverhogingsperiode en namen in de loop van de tijd af (zie rubriek 4.2 en 4.4). Lijst met bijwerkingen in tabelvorm De volgende gerelateerde bijwerkingen uit klinische studies staan hieronder weergegeven volgens systeem/orgaanklasse en in volgorde van afnemende frequentie (zeer vaak: ≥ 1/10; vaak: ≥ 1/100 tot < 1/10; soms: ≥ 1/1.000 tot < 1/100; zelden: ≥ 1/10.000 tot < 1/1.000; zeer zelden: < 1/10.000). Binnen elke frequentiegroep worden de bijwerkingen weergegeven in volgorde van afnemende frequentie. Tabel 1. Bijwerkingen Systeem/ orgaan-klasse Zeer vaak Vaak Soms Zelden Immuunsysteem�aandoeningen Overgevoeligheids�reacties Anafylactische reactie#, Angio�oedeem# # Van post-marketing rapportages Hypoglykemie hieronder gedefinieerd. † Vermoeidheid omvat de termen vermoeidheid, asthenie, malaise en lethargie. 1 Bijwerking die alleen van toepassing is op patiënten met diabetes mellitus type 2 (T2DM). 2 Bijwerking die alleen van toepassing is op patiënten met diabetes mellitus type 2 (T2DM). 3 Bijwerking die voornamelijk van toepassing is op patiënten met overgewicht of obesitas, met of zonder T2DM. 4 Frequentie was zeer vaak in gewichtsbeheersings-, OSA- en HFpEF-studies en de T2DM-studie bij pediatrische patiënten en vaak in T2DM-studies bij volwassenen. 5 Frequentie was zeer vaak in gewichtsbeheersings-, OSA- en HFpEF-studies en vaak in T2DM-studies bij volwassenen en pediatrische patiënten. 6 Frequentie was vaak in gewichtsbeheersings- en HFpEF-studies, soms in T2DM- en OSA-studies bij volwassenen en zeer zelden in de T2DM-studie bij pediatrische patiënten. Beschrijving van geselecteerde bijwerkingen Overgevoeligheidsreacties Overgevoeligheidsreacties zijn gemeld met tirzepatide in gepoolde placebogecontroleerde T2DM-studies bij volwassenen, gepoolde placebogecontroleerde gewichtsbeheersingsstudies, gepoolde placebogecontroleerde OSA-studies en in de placebogecontroleerde HFpEF-studie. Soms waren deze ernstig (bijv. urticaria, eczeem, uitslag, dermatitis). Overgevoeligheidsreacties werden gemeld bij respectievelijk 3,2%, 5,0%, 3,0% en 4,7% van de met tirzepatide behandelde patiënten, vergeleken met respectievelijk 1,7%, 3,8%, 2,1% en 3,5% van de met placebo behandelde patiënten. Gevallen van anafylactische reactie en angio-oedeem zijn zelden gemeld bij gebruik van tirzepatide in de markt. Voedings- en stofwisselings�stoornissen Hypoglykemie bij gebruik met sulfonylureum�derivaat of insuline Hypoglykemie* bij gebruik met metformine en SGLT�2-remmer, Verminderde eetlust* Hypoglykemie* bij gebruik met metformine, Gewichtsverlies* Zenuwstelsel�aandoeningen Duizeligheid Dysgeusie, Dysesthesie Bloedvat�aandoeningen Hypotensie Maagdarmstelsel�aandoeningen Nausea, Diarree, Braken, Abdominale pijn, Constipatie Dyspepsie, Opgezette buik, Oprispingen, Flatulentie, Gastro�oesofageale refluxziekte Cholelithiasis, Cholecystitis, Acute pancreatitis, Vertraagde maaglediging Huid- en onderhuid�aandoeningen Haaruitval Algemene aandoeningen en toedieningsplaats�stoornissen Vermoeidheid, Injectieplaatsreacties Injectieplaatspijn Onderzoeken Verhoogde hartslag, Verhoogde lipase, Verhoogde amylase, Bloed calcitonine verhoogd

4.3 Contra-indicaties Overgevoeligheid voor de werkzame stof(fen) of voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstof(fen).

Er zijn geen of een beperkte hoeveelheid gegevens over het gebruik van tirzepatide bij zwangere vrouwen. Uit dierstudies is reproductietoxiciteit gebleken (zie rubriek 5.3). Tirzepatide wordt niet aanbevolen voor gebruik tijdens de zwangerschap en bij vrouwen die zwanger kunnen worden en geen anticonceptie gebruiken. Als een patiënt zwanger wil worden of als ze zwanger is, moet de behandeling met tirzepatide worden gestaakt. Tirzepatide dient ten minste één maand voor een geplande zwangerschap te worden gestaakt vanwege de lange halfwaardetijd (zie rubriek 5.2).

Borstvoeding Na een enkele dosis van 5 mg bleek de concentratie tirzepatide in moedermelk niet detecteerbaar tot zeer laag te zijn, in vergelijking met plasmaconcentraties. Verwacht wordt dat elke lage hoeveelheid in moedermelk wordt afgebroken en niet als intact geneesmiddel oraal wordt opgenomen door de zuigeling, omdat tirzepatide een aminozuursequentie is. Het is niet bekend of de verminderde voedselinname van de moeder, die wordt veroorzaakt door tirzepatide, de samenstelling of het gehalte aan voedingsstoffen van de moedermelk beïnvloedt. Over het algemeen kan het gebruik van tirzepatide tijdens het geven van borstvoeding worden overwogen.

Vruchtbaarheid Het effect van tirzepatide op de vruchtbaarheid bij de mens is niet bekend. Dierstudies met tirzepatide wezen niet op direct schadelijke effecten met betrekking tot de vruchtbaarheid (zie rubriek 5.3).

Mounjaro moet subcutaan in de buik, bovenbeen of bovenarm worden geïnjecteerd.

De dosis kan op elk moment van de dag worden toegediend, met of zonder maaltijden.

Injectieplaatsen moeten bij elke dosis worden gewisseld. Als een patiënt ook insuline injecteert, moet de patiënt Mounjaro op een andere injectieplaats injecteren.